Κόκκινο γεράνι

Βγές. Για να σε δώ.
Μια ακόμη φορά
η πόρτα χασκογελάει στον άνεμο
του τρίζει τα δόντια.
Μα μη φοβάσαι
δεν είδα ποτέ
τον άνεμο ν’απαντάει.
Ξαποστένει στις στέγες μονάχα
και κυλάει στους τοίχους
τα ράθυμα βράδυα
που ανίατη τα ζώνει ζέστη.
Μόνο το γεράνι δεν ακουμπά.
Είναι κόκκινο.
Δίπλα στη πόρτα στέκει
κι ονειρεύεται οτι θα βγείς.
Για να σε δώ.

This entry was posted in Greek, Poetry and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.