Προστασία

Πασχαλιές γέρνουν και σου φιλούν τα χέρια
απ’ το Μεγαλοβδόμαδο ως την Πρωτομαγιά
περιμένουν να τους τσακίσεις τα κλωνάρια
να φτιάξεις Μαγιάτικα στεφάνια
να τα κρεμάσεις στην πόρτα σου
να ευωδιάσει το κατώφλι σου
αγάπη μου.

Kι ύστερα δέσε στο χέρι μου
μια κόκκινη κλωστή.
Θα βγάλω τα βραχιόλια μου
για σένα.
Mα μη ξεχάσεις την κλωστή,
κλωστή – ακούς;
όχι χρυσάφι
και με κάψει ο ήλιος…

Translation:
Lilacs bent and kiss your hands
from Holy Week ‘till the first day of May
waiting to break their branches
and make May garlands
to hang on your door
and steep the threshold in fragrance
my love.

And then tie a red string around my wrist.
I’ll take off all my bracelets.
But don’t forget the string,
string –do you hear me?
String, not gold,
because the sun will burn me.

This entry was posted in Greek, Poetry and tagged , , , , . Bookmark the permalink.