Οταν σε βρώ

Σε κουρασμένες καλησπέρες
σ’ ασφυκτικά γεμάτα σοκάκια
σε πυκνοκατοικημένες οθόνες
σε ψάχνω.

Οπως το αύριο στην θλίψη του απογεύματος
όπως ο οδοιπόρος το βορρά
όπως οι μεσίστιες σημαίες τον ήλιο
σε ψάχνω.

Ανάμεσα σε φίλους και γνωστούς
σε κρυφές ματιές
σ’ εξαίσια αρώματα
και χρώματα σε φωσφορίζον θαλασσί
σε ψάχνω.

Κι όταν σε βρώ, θα π καληνύχτα στη μέρα μου.

This entry was posted in Greek, Poetry. Bookmark the permalink.